Szczegóły
Knieć błotna
Szczegóły
“Złoto z bagien”
(Caltha palustris)
Jak ją rozpoznać?
-
Liście: Duże, sercowate lub nerkowate, błyszczące, soczyście zielone. Brzegi lekko karbowane, ogonki grube i mięsiste.
-
Kwiaty: Intensywnie żółte, błyszczące, przypominające maślane gwiazdki. Kwitnie wczesną wiosną – od marca do maja – rozświetlając mokradła.
-
Wysokość: 20–50 cm – tworzy kępy widoczne już z daleka.
-
Korzenie: Grube kłącze z licznymi korzonkami, dobrze przystosowane do wilgotnych gleb.
-
Owoce: Torebki nasienne z drobnymi, brunatnymi nasionami.
Gdzie ją spotkasz?
Na podmokłych łąkach, przy rowach, w olsach, nad brzegami rzek i stawów. Lubi gleby wilgotne, a nawet okresowo zalewane.
Supermoce knieci
-
Roślina trująca! Zawiera protoanemoninę, alkaloidy i saponiny – świeża jest drażniąca dla skóry i błon śluzowych.
-
Wysuszone lub ugotowane części tracą toksyczność i w dawnych czasach były stosowane jako surowiec zielarski.
-
Dawniej napary z suszonej rośliny używano w małych dawkach na reumatyzm i choroby skóry.
-
Wiosną bywała traktowana jako „pierwsze złoto” – zwiastowała koniec zimy.
Składniki aktywne
-
Protoanemonina – działa drażniąco, w wyższych dawkach toksycznie.
-
Ranunkulina (prekursor protoanemoniny).
-
Saponiny triterpenowe – o działaniu przeciwzapalnym i wykrztuśnym.
-
Flawonoidy – wspierają krążenie i mają właściwości antyoksydacyjne.
Fun fact:
W niektórych regionach knieć błotną nazywano „kaczeńcem”, bo jej kwiaty pojawiały się w czasie, gdy kaczki rozpoczynały wiosenne gody.