Dziewięćsił bezłodygowy

Ma wygląd raczej skromny, ale w zielarskiej apteczce jest jak mały wojownik – mocny i niezastąpiony.

Kategoria:

Szczegóły

Dziewięćsił bezłodygowy
Szczegóły
“Słoneczko z górskiej łąki”
(Carlina acaulis)

Jak go rozpoznać?

  • Liście: Ułożone w przyziemnej rozecie, kolczaste, przypominają miniaturowy oset. Zielone, z białawym unerwieniem i ostrymi brzegami – nie radzę deptać boso.

  • Kwiaty: Wyglądają jak srebrzysto-złote słoneczka rozłożone na ziemi. Koszyczki kwiatowe mogą mieć nawet 10 cm średnicy i lśnią w słońcu niczym metal. Kwitnie od lipca do września.

  • Wysokość: Do 20 cm – prawie bez łodygi, kwiaty wyrastają tuż nad ziemią.

  • Korzenie: Gruby korzeń palowy, kiedyś używany w medycynie ludowej jako środek wzmacniający i przeciwzapalny.

  • Owoce: Drobne niełupki z piórkowatym aparatem lotnym.

Gdzie go spotkasz?
Na suchych górskich łąkach, murawach kserotermicznych i pastwiskach. Lubi gleby wapienne i stanowiska słoneczne. W Polsce chroniony – spotkasz go głównie w Karpatach.

Supermoce dziewięćsiłu

  • Dawniej stosowany na choroby układu oddechowego i żołądkowego.

  • Ma właściwości antyseptyczne – stąd ludowe powiedzenie, że „dziewięć chorób leczy dziewięćsił”.

  • W tradycji pasterskiej używano go jako amuletu ochronnego – miał odstraszać złe duchy i czarownice.

  • Jest ważny dla owadów – koszyczki pełne nektaru to uczta dla pszczół i motyli.

Fun fact:
Górale wierzyli, że dziewięćsił jest pogodynką natury. Jeśli kwiaty zaczynały się zamykać – zwiastowało to deszcz. Dzięki temu dziewięćsił był nie tylko ozdobą łąk, ale i naturalną prognozą pogody!